Browsed by
Author: Frederic Vercaemst

Layers

Layers

LayersDe zeventienjarige Dorian is van huis weggelopen. Het leven op straat gaat hem eigenlijk prima af… tot hij op een ochtend wakker wordt naast een vermoorde zwerver. Dorian kan zich niet herinneren wat er is gebeurd en slaat op de vlucht.
Een aardige welzijnswerker ontfermt zich over hem – hij geeft hem kleding, eten, onderwijs én houdt hem voor de politie verborgen. De enige tegenprestatie die van Dorian gevraagd wordt, is het afleveren van goed verzegelde relatiegeschenken. Het lijkt een geweldige deal, totdat Dorian na een onverwacht incident één van de pakketjes zelf houdt. Vanaf dat moment is hij zijn leven niet meer zeker…

Na de uiterste succesvolle jeugdboeken ‘Erebos’ en ‘Seaculum’ komt U.(rsula) Poznanski met dit boek op de proppen.
Het boek werd eerder succesvol op de Duitse boekenmarkt losgelaten. De uitgave kreegt een interessante layout mee. De kaft creëert doormiddel van een aantal vouwen een tunneleffect die opgebouwd is uit verschillende lagen. Het geeft op een abstracte manier het leven weer dat het leven, de kern van de zaak, is opgebouwd uit verschillende lagen.

De auteur weet in dit boek de lezer vanaf de eerste paar bladzijden aan haar pen te kluisteren. Het boek is spannend, goed opgebouwd en verrassend. Poznanski weet als geen andere de jeugdcultuur te bevatten. In Erebos deed ze dit met videogames, in Seaculum met ‘larpen’ (action role playing) en in dit boek met augmentend reality (toegevoegde realiteit).
We zien door de ogen van Dorian een toekomstwereld die eigenlijk al realiteit is (google glass).

Het plot van het verhaal is onverwacht, maar te verwachten dat de uitkomst van het boek niet is zoals ze de auteur eerst laat uitschijnen. En daar zit ook de sterkte van dit verhaal. Verwacht geen literaire hoogstandjes en volledige diepgaande personage beschrijvingen. Het boek is spanning en verrassing. Niks meer en minder dan dat.

Het boek is prima leesvoer voor de fans van Poznanski. Mijn voorkeur gaat nog steeds uit naar Seaculum die bij mij een enorme leeservaring had meegegeven. Maar dit boek heb ik met evenveel plezier gelezen als haar vorige werken.
Ik ben fan van haar Young Adult verhalen en hou deze zeker verder in het oog.

Als mensen me vanaf nu vreemd bekijken en ze hebben een bril aan vraag ik me toch af of ze niet net iets meer zien dan ik denk. Of kan deze informatie tegenwoordig ook al meegegeven worden in lenzen?

Layers
Ursula Poznanski
Uitgeverij Lemniscaat
ISBN 9 789047 708681
Leeftijd: 15+
368 pagina’s
prijs: 19,95 euro

Gulzige geit

Gulzige geit

Gulzige geit
Geit is gulzig. Ze heeft genoeg van het gras. Maar als ze besluit iets anders te proeven, gaat het mis in dit vrolijke stapelverhaal.

De illustratie op de kaft maakt meteen duidelijk dat de geit enorm gulzig is. Ze kan niet wachten om te eten en begint maar meteen de letters van de titel van het boek op te eten. Daarna volgt een grappig eet verhaal. Waarbij de geit eerst nog ‘onschuldig’ eet van de hondenbrokken, eindigt ze bij het eten van de onderbroek van de boer. De geit vindt alles lekker en verrukkelijk, maar haar maag denkt er anders over. Ze wordt rood, blauw, geel en groen. Ze moet er eventjes bij liggen.
Uiteraard zijn de dieren en mensen rondom haar niet tevreden over het nieuwe menu van de geit. Uiteindelijk wordt geit weer beter totdat…

Het verhaal stapelt mooi op en de kinderen voelen meteen aan dat het uit de hand aan het lopen is. Het open einde laat de kinderen het verdere verloop fantaseren. De tekeningen doen wat ouderwets aan maar passen perfect bij dit verhaal.
De kaft van dit boek is uitermate aantrekkelijk en leent er zich toe om bij verschillende thema’s voor te lezen.

Gulzige geit
Petr Horacek
Lemniscaat
ISBN 9 789047 708179
Leeftijd: 3+
25 pagina’s
Prijs: 13,95 euro

Zoeperfiets

Zoeperfiets

Zoeperfiets
Zoeperman heeft een hemelsblauwe fiets met een knalrode kar.
Samen met zijn buurmeisje Zofietje zoeft Zoeperman door de straten op de zoeperfiets.
Plots komt een hond van achter een garage gesneld.
Hij rent Zoeperman en Zofietje achterna …


Dit is alweer het vierde boek over de kleuterheld Zoeperman. In dit verhaal volgen we hem samen met zijn vriendinnetje fietsend door de stad. Dit rit wordt zwierig en met veel vaart in beeld omgezet. De kleuren worden heel eng en donker wanneer de hond naar Zoeperman en Zofietje komt gesprongen. Het dreigende verdwijnt onmiddellijk als de hond wordt aangereden en de helden beslissen om hem naar de dierenarts te brengen. Het verhaal kent uiteraard een goede afloop.

De tekst is eenvoudig voor te lezen en de verhaallijn is gemakkelijk te volgen voor de kleuters.
Er wordt veelvuldig gespeeld met de letter z, waardoor dit boek ook zou kunnen gebruikt worden binnen activiteiten rond fonemisch bewustzijn.

Wat ook opvalt is het millimeterpapier dat wordt gebruikt in de afbeeldingen (schutbladen, jurkje, kussen). Dit kan als inspiratie dienen voor het werken met dit soort van papier in de klas.

Let ook op het lieveheersbeestje dat weer van de partij is in het boek.

Zoeperfiets
Tine Mortier
De Eenhoorn
ISBN 9 789462 912120
Leeftijd: 3+
24 pagina’s
Prijs: 14,50 euro

Ik wil een leeuw!

Ik wil een leeuw!

Ik wil een leeuw


Op een dag werd Sjuul wakker.
Het was stil in huis.
En eigenlijk ook best saai.
Ineens wist hij het: hij wilde een beest.
Een huisdier.
Vandaag nog!
En hij wist precies wat voor beest …
Maar hoe ging hij mama zo ver krijgen?

De kaft van dit boek spreekt onmiddellijk boekdelen. Op deze illustratie is te zien dat Sjuul aan een gigantische leeuw staat te sleuren. De ondeugende ogen van de jongen laten zien dat hij wat van plan is.

Het verhaal begint bij ochtendgloren in de kamer van Sjuul. Hij is duidelijk een dierenliefhebber. In zijn kamer hangen tekeningen van dieren en er zijn allerlei dierenknuffels aanwezig. Die ochtend vindt hij dat het tijd is voor een dier. Hij begint onmiddellijk het onderhandelen met zijn mama. De gewenste leeuw ziet ze niet zitten en ze stelt een wandelende tak voor.

Wat volgt is een echte onderhandelingsstrategie tussen de wensen van Sjuul en van de mama. Opvallend is de afwisseling in de hoofdkleuren tussen wat de jongen heel graag zou willen en wat de mama wil.

Uiteindelijk komen beiden tot een overeenkomst en wordt er een hond gekozen. Maar of dat nu zo een goed idee was?

Heel grappig prentenboek, dat met veel herhaling in de gebeurtenissen ideaal is voor de kleuterleeftijd.

Knap dat de mama nooit in beeld gebracht wordt.Dit laat de fantasie voor de kinderen werken. Hoe zou die mama eruit zien?
Er is ook nooit spraken van een papa in het verhaal. Dit boek past dus perfect binnen het diversiteitsthema.


Ik wil een leeuw!
Annemarie van der Eem @ Mark Janssen
Lemniscaat
ISBN 9 789047 708674
Leeftijd: 4+
32 pagina’s
prijs: 14,95 euro

Wie is nou normaal?

Wie is nou normaal?

Normaal


David weet al zijn hele leven dat hij een meisje wil worden. Maar alleen zijn twee beste vrienden delen zijn geheim – zelfs zijn ouders hebben geen idee.
Leo komt van een andere school. Er is daar iets gebeurd waar hij niet over wil praten. Maar als Leo het op een dag voor David opneemt en een jongen tegen de grond slaat, ontwikkelt zich een bijzondere vriendschap tussen de twee jongens, die ieder een groot geheim met zich meedragen.

Dit boek komt als geroepen binnen het thema M,V,X van de aankomende jeugdboekenweek (die nu een volledige maand is geworden).
Veel jeugdboeken waarbij transgender een thema is, zijn er volgens mij niet. En deze zijn toch wel belangrijk voor de vele jongeren die met deze gevoelens worstelen.

Toen ik acht was, moest de hele klas op een middag een opstel maken over wat we later wilden worden. Mevrouw Box liep door het lokaal en vroeg ons om de beurt op te staan en voor te lezen wat we hadden geschreven. Zachary Olsen wilde voetballen in de eredivisie. Lexi Taylor wilde actrice worden. Harry Beaumont was van plan het tot premier te schoppen. Simon Allen wilde Harry Potter zijn, zo graag zelfs dat hij het seizoen daarvoor met een hobbyschaar een bliksemschicht in zijn voorhoofd had gekerfd. Voor mij hoefde dat allemaal niet. Wat ik had opgeschreven was dit: Ik wil een meisje worden.

De levens van beide personages worden, alternerend in de hoofdstukken, bij het begin van het boek ontsponnen. Het is snel duidelijk dat beide jongeren enorm ver uit elkaar staan. Hun leven en milieu is helemaal anders. Leo komt uit een moeilijk marginaal milieu terwijl David uit de betere buurt komt. Door een vechtpartij en het nablijven groeien de jongeren naar elkaar toe.

Het boek zit volledig op de rails als beiden mogen zijn wie ze zijn. De ongemakkelijkheid kan je tussen de regels door lezen.
De auteur weet op een bijzondere manier de gevoelens van beide personages neer te zetten. Ze heeft duidelijk veel gesprekken gehad met transgender jongeren om dit gevoel in woorden en situaties te vatten.

Mooi is het beeld van de jongeren die naar het alternatieve kerstfeest komen. Je merkt dat er heel wat jongeren zijn die ergens mee worstelen en niet binnen de mainstream vallen. Maar iedereen hoort bij het feest dat ‘het leven’ heet.

Dit boek is een aanrader voor iedereen die van boeken houdt. Een pluim ook voor de schitterende cover, waarbij het meisje uit het lichaam van een jongen breekt. Als ik eerlijk ben vond ik de originele titel:’The art of being normal’ een betere titel dan de Nederlandse versie.

Wie is nou normaal?
Lisa Williamson
Lemniscaat
ISBN 9 789047 708490
Leeftijd: 15+
309 pagina’s
Prijs: 16,95 euro

Stukjes hemelblauw

Stukjes hemelblauw

stukjes-hemelsblauw

Ik had het gevoel dat Zac en ik bijna onzichtbaar waren en ik wilde ervoor zorgen dat ons verhaal verteld werd…
En als het leven dan niet beter werd, of in ieder geval interessanter, dan zou ik het zelf wel verzinnen – dan zou ik er heksen en kastelen en ritjes in snelle auto’s in stoppen. Maar dat hoefde niet. Het leven had mijn hulp helemaal niet nodig om spannend te worden.

 

Dit boek vertelt het verhaal van Zac en Mia, broer en zus, die opgroeien zonder ouders.
De kinderen verhuizen van het ene opvanggezin naar het andere. Hun hoop op een standvastig opvanggezin brokkelt stilaan af.
Uiteindelijk verhuizen de twee kinderen naar een tehuis. Daar maken ze kennis met enkele boeiende personages die hun levens kleuren en rijker maken. Silas is een klusjesman waarmee de kinderen goed opschieten. Hortense zorgt voor de kinderen alsof ze hun moeder was en dan is er mevrouw Clarks die wat streng en gevoelloos lijkt.
Het tehuis is een komen en gaan van kinderen, enkel Zac en Mia worden niet gekozen.

Op een dag vertelt de directrice dat ze op vakantie mogen. Ze mogen voor een tijd bij een aangename vrouw logeren.
Even voelt hun leven aan als een zorgeloze tijd die leuke familiedingen doet.

De vakantie viel zo goed mee dat de vrouw hen meerdere keren uitnodigt om vakantie te nemen bij haar thuis. Zac en Mia brengen kleur in haar leven. Ze denkt eraan om de twee kinderen bij haar in huis te nemen. Totdat Zac iets doet wat niet kan en alle hoop weer vervlogen is… of toch niet?

Een aantal weken geleden vroeg de uitgeverij of ik dit boek wou lezen en recenseren. Uiteraard zag ik dit onmiddellijk zitten.
Mede door de aandacht dat dit boek kreeg in De Wereld Draait Door.

Het boek begint en eindigt met het deel ‘vandaag’. Je weet dus bij het begin hoe het verhaal zal eindigen. In de delen ertussen leer je het leven kennen van beide hoofdpersonages. Zoals op de cover te zien is, zie je door het raam de witte wolken als hoop op een betere toekomst. Dit beeld is goed gekozen. Ook de brief die op de stoel ligt, en die een belangrijke rol zal spelen, ligt geopend op de stoel. Je weet dus dat de kinderen niet meer in het tehuis zitten.

Het boek sprak me ook aan omdat ik een aantal van ‘deze’ kinderen in de klas heb gehad.Stuk voor stuk kinderen die zoeken naar een beetje geluk. Een stukje hemelblauw in hun leven. De hoop dat iedereen die in hun leven een stukje heeft mogen bijdragen.

Het verhaal van Glenda, waarvan een brief gevonden werd onder de plankenvloer, is mooi verteld en krijgt een, voor mij, onverwachte ontknoping bij het einde van het verhaal.

Uitstekend debuut van Sue Durrant dat een degelijke vertaling kreeg.
Een pluim voor de uitgeverij die door deze vormgeving een extra toevoegt aan het totaalconcept van dit boek.


Stukjes hemelblauw
Sue Durrant
Uitgeverij Meis & Maas
ISBN 9 789030 501732
Leeftijd: 9+
208 pagina’s
Prijs: € 15,95

Fijn konijn

Fijn konijn

cover-fijn-konijn

Konijn vindt het fijn om allerlei konijnige dingen te doen, zoals springen en graven en slapen. Maar hij doet ook onkonijnige dingen… Met muziek en kleur vult hij het bos. Door hem voelen de andere konijnen zich fijn. Op een dag is hij plotseling verdwenen. Tot het verdriet van de andere konijnen komt Konijn niet meer terug, maar heeft hij wel iets achtergelaten.

Het prentenboek begint heel vrolijk. In de prenten vol kleur zie je dat Konijn kleur brengt in de levens van de andere konijnen. Het prentenboek vult zich letterlijk met vrolijkheid op de illustraties. Dan is Konijn plots verdwenen. Het kleur is ook verdwenen. De andere konijnen blijven achter in een grijze omgeving. Konijn liet een zwart gat achter. Maar als de konijnen dieper kijken in het zwarte gat zien ze dat Konijn herinneringen heeft nagelaten. De konijnen nemen hun leven weer in handen en langzaam aan brengen de konijnen weer kleur in hun leven.

Jo Empson brengt een sterkt beeld van het rouwen bij verlies van een dierbare. Hij laat zien hoe plots ‘verlies’ op kan duiken. Het zwarte gat lijkt op het eerste zicht bodemloos, maar als je beter kijkt zit dat vol herinneringen. Hij laat je zien dat je zelf je leven weer in handen kan nemen en verdergaan.

Prachtig boek voor kleuters om te praten over verlies. Mooi is ook dat de auteur de reden van de verdwijning van Konijn in het ongewisse laat. Is Konijn dood of is hij vertrokken naar een ander bos?

Fijn Konijn
Jo Empson
Lemniscaat
ISBN 9 789047 707806
28 pagina’s
€13,95
Leeftijd: 4+

Rover gezocht

Rover gezocht

rover-gezocht
In het rijk van Koning Ignaz, dat bestaat uit één enkel eiland, leidt iedereen een heel tevreden bestaan. Iedereen, behalve wachtmeester Ravenhorst. Hij heeft al jaren niks te doen doordat er geen rovers op het eiland zijn. En daar is hij nu ziek van geworden.
Finn, de stalknecht, maakt zich zorgen om de gezondheid van zijn vriend de wachtmeester. Hij verzamelt al zijn moed en gaat met gevaar voor eigen leven op zoek naar een rover.
Op zijn tocht komt Finn draken tegen, tovenaars en goudlibbelen. Maar rovers …?

Het boek valt meteen op door de mooie cover. Drie rovers zitten verstopt achter boomstammen. Het geeft onmiddellijk de sfeer mee van een spannend avonturenverhaal. Helaas krijgen deze drie rovers geen echte hoofdrol in het verhaal en zijn ze slechts een passage.

De inleiding van het verhaal geeft een karakterisering mee van de verschillende personages. De typering van de personages is vrij klassiek. Finn, die zijn vriend wil helpen, is klaar voor een avontuur maar wil ook laten zien dat hij meer kan dan enkel de bevelen op te volgen van de prinses.

Tijdens de zoektocht naar een rover komt Finn verschillende personages tegen. Iedere mogelijke kandidaat rover heeft echter andere plannen en heeft interesse om vredevol op het eiland te gaan wonen. Deze constante herhaling heeft wat mee van de opbouw van een prentenboek waarin ook veel herhaalt wordt. Net als het te voorspelbaar begint te worden komt de drakensteen in het vizier.

Finn brengt de drakensteen, samen met een geschikte rover, op het eiland en al snel krijgt de wachtmeester voldoende werk.
Het wordt ook duidelijk dat Finn meer te maken heeft met de omringende grote landen dan dat we bij aanvang dachten.

Het einde biedt mogelijkheden tot een vervolg.

Het boek biedt voldoende spanning en humor om een topper te worden bij de lezende kinderen. Het boek leest vlot en er zijn voldoende leuke tekeningen in te vinden.

Rover gezocht
Udo Weigelt
Lemniscaat
ISBN 9 789047 706182
216 pagina’s
€ 14,95
Leeftijd: 8+

De zee zien

De zee zien

de-zee-zien
Ze zouden samen de schoorsteenpijp opklimmen. Jan en Kees. Dat was de afspraak. Ze wilden weten of je vandaar over de duinen de zee kon zien. Het werd Jan zijn dood.

Een poosje terug vroeg ik me af of ik wel vrienden met hem wilde worden, alsof er een keuze was. Die was er niet. Al zou ik het gewild hebben, ik kreeg hem niet uit mijn hoofd, eigenlijk al meteen na onze eerste ontmoeting niet, en dus kon ik hem maar beter binnenlaten, Jan als het ware gastvrij verwelkomen.
Kom binnen, kom binnen. Pak een stoel, ga zitten.
Jan en ik, wist ik nu, waren veroordeeld tot vriendschap.

In deze tweede jeugdroman van Koos Meinderts kijkt een zeventig jarige man terug op zijn jeugd en op zijn bijzondere (korte) vriendschap met Jan. Op een heel natuurlijke manier leef je plots in de jaren vijftig. Alles wordt zo normaal verteld, je hebt niet het gevoel dat de auteur belerend wil uitleggen hoe het leven toen was. Het was duidelijk een hechte vriendschap tussen Jan en Kees. Maar hebben ze elkaar echt gekend?
Je leest naar de fatale gebeurtenis toe en je blijft verdwaasd achter als je merkt dat Kees weg loopt en niks meer van het ongeval wil weten.

Aangrijpend en ontroerend is het wanneer Kees in het tweede deel, jaren later, het woord rechtstreeks naar de dode Jan richt. Ook de ontmoeting zoveel jaren later met Marijke/Mary is aangrijpend. Het worstelen met de waarheid wordt prachtig weergegeven. Moedig is dat de auteur Kees zo ver krijgt dat hij het geheim niet verteld aan Marijke.
Het geheim zal misschien voor altijd gesloten blijven.

Koos Meinderts heeft zijn boek opgedragen aan Jan Batist. Op zijn website legt hij uit wie dat is: Jan Batist was de broer van zijn moeder. Een oom dus, maar eentje die hij nooit heeft gekend omdat deze, net als de Jan uit zijn boek, verongelukt is toen hij in de schoorsteenpijp probeerde te klimmen. Maar, schrijft Meinderts, ´behalve de val en zijn voornaam heeft hij niets gemeen met de Jan uit mijn boek.’

Dit boek won volgens mij terecht de boekenleeuw.
Dit verhaal heeft alles in zich. Voor elk wat wils.
‘De zee zien’ is zo geloofwaardig geschreven.

De zee zien
Koos Meinderts
De Fontein
ISBN 9 789026 139130
Leeftijd: 15+

Oprecht

Oprecht

oprecht
Net als Auburn dringend wat extra geld nodig heeft, loopt ze langs een galerie waar dringend om hulp wordt gevraagd.
Het concept van kunstenaar Owen spreekt haar meteen aan – hij maakt schilderijen op basis van anonieme bekentenissen die in zijn brievenbus worden gegooid. Wat haar nog meer aanspreekt, is Owen zelf. En dat is geheel wederzijds. Helaas is de liefde niet zo simpel, zeker niet als er grote geheimen bestaan.

Het verhaal begint met een proloog waarin een meisje afscheid moet nemen van haar grote liefde. Het is snel duidelijk dat ze elkaar voor de laatste keer zullen zien. Dit gedeelte grijpt onmiddellijk naar de keel.

Het eigenlijke verhaal is heel wat rustiger. De twee hoofdpersonages leren elkaar kennen. Al vrij snel is duidelijk dat er iets moois bloeit tussen Auburn en Owen. Ook is al vrij snel duidelijk dat de schijnbare spontane eerste ontmoeting niet zo toevallig is. Owen kent Auburn van vroeger. Ze hebben elkaar al eerder ontmoet alleen weet Auburn dit niet meer.
Dit gegeven blijft doorheen het boek zinderen. Slechts helemaal op het einde komen we te weten hoe dit nu precies in elkaar zit.

In de bladzijden ertussen wordt een verhaal verteld over een (on)mogelijke liefde. Onbeantwoorde liefdes die bijna leiden tot stalking, de liefde voor een kind waar je alles voor opgeeft en zo verder.
Mooi is dat het verhaal mooi wordt uitgerold. Steeds krijg je meer bekentenissen. Steeds heb je het gevoel dat je de hoofdpersonages niet kent. Ze houden steeds iets achter.

De bekentenissen die in het boek zijn gebruikt zijn echt. Het artwork dat hierop is gebaseerd is mooi in het verhaal verweven. Sommige bekentenissen gaan door merg en been. Dit geeft dit boek toch een extraatje meer.

Het verhaal vormt een mooi afgerond geheel. Je blijft niet met vragen zitten. Dit mag ook wel eens met een boek.

En dan zal ik maar bekennen dat ik dit boek gewoon goed vind. En dat deze een mooi plaatsje krijgt in de boekenkast.
En dat ik dit boek met niemand wil delen.

Oprecht
Colleen Hoover
Uitgeverij Zomer & Keuning
ISBN 9 789401 905794
Leeftijd: 16+